LKS Bełk
Ludowy Klub Sportowy
ul. Główna
44-230 Bełk
44-230 Bełk

prezes - Janusz Gawlik
viceprezes - Adam Teper
viceprezes - Tadeusz Skoczykłoda
dyrektor ds. sportowych - Szymon Zgoll
sekretarz - Seweryn Warzecha
członek - Marian Tryzna
członek - Eugeniusz Kubasa
członek - Jędrzej Teper
członek - Krzysztof Dobisz
członek - Henryk Kubasa
członek - Jan Siciarski
kierownik drużyny - Andrzej Koperwas
gospodarz obiektu - Jan Haim
trener seniorów - Jacek Polak
trener juniorów - Michał Stokłosa
trener trampkarzy - Leszek Szejka
strona internetowa: lksbelk.futbolowo.pl
Trochę z historii klubu...
Rok
2004 dla zawodników, trenerów, działaczy oraz sponsorów i wszystkich
przyjaciół LKS „Decor” Bełk był rokiem szczególnym. Bełkowski klub
świętował bowiem jubileusz 75-lecia swojego istnienia. Prezesem LKS-u
Bełk, począwszy od sezonu 1994/95, był Krzysztof Dobisz, zaś głównym
sponsorem klubu, a zarazem honorowym prezesem Andrzej Rojek - szef
firmy Rojek-Decor. 75-lecie klubu zbiegło się z wywalczeniem przez klub
awansu do V ligi - klasy okręgowej. Drużyna seniorów z powodzeniem występuje w
tej klasie rozgrywkowej do dnia dzisiejszego. W pierwszym sezonie, tj. 2003/04, bełkowska
drużyna zajęła 4 miejsce. Ze wszystkich dotychczasowych występów w lidze okręgowej najlepszy okazał się sezon 2005/06. Drużyna z
Bełku pod wodzą Piotra Bukowca zajęła 2 miejsce, ustępując tylko
zawodnikom z Pniówka Pawłowice Śląskie, który uzyskał wówczas awans do 4
ligi. Jednak bełkowski klub to nie tylko sukcesy odnoszone przez
seniorów. W Bełku stawia się głównie na młodzież, dlatego w klubie
prowadzona jest bardzo dobra praca z młodzieżą. Drużyny juniorów i trampkarzy biorą udział w rozgrywkach rybnickiego podokręgu.
Poszukując
jednak początków historii futbolu w Bełku, kilku pasjonatów tego
„kopanego sportu” natknęło się na starą, cenną fotografię, należącą do
Franciszka Kuźnika, byłego zawodnika drużyny piłkarskiej w Bełku.
Zdjęcie opatrzone jest datą 1929 rok. Na tej starej fotografii
uwieczniona został
a drużyna piłkarska w składzie: Augustyn Wróbel,
Augustyn Blinda, Alfons Brzoza, Teodor Kubasa, Brunon Wałach, Franciszek
Kuźnik, bracia Konieczny, Henryk Kudryś, Jan Szymura, Gerard Otremba,
Edmund Czech - pełniący funkcję opiekuna drużyny oraz Józef Tlatlik,
prezes klubu i nauczyciel szkoły, a późniejszy wieloletni dyrektor
bełkowskiej podstawówki. W drużynie ponadto występowali jeszcze Suliga, Gunia, Piórecki oraz
Koperwas. Odnalezienie tej pamiątki pozwala przypuszczać, że przygoda z
piłką nożną w małej wiosce Bełk rozpoczęła się właśnie w 1929 roku.
Zawodnicy trenowali i grali na boisku piłkarskim, które znajdowało się
na prywatnym terenie Józefa Blindy przy ul. Palowickiej. Z racji
otaczających je dębów, bełkowianie ochrzcili je „Pod Dębami”. W
powyższym składzie drużyna piłkarska z Bełku przetrwała przez 10
najbliższych lat, aż do wybuchu II wojny światowej. Przez wszystkie te
lata, aż do 1939 roku, piłkarze brali udział w lokalnych rozgrywkach,
jednak do dnia dzisiejszego nie zachowały się żadne materiały oraz
informacje o zajmowanych przez bełkowian lokatach. Na czas wojny klub
zawiesił swoją działalność sportową. Jednak, kiedy działania wojenne
zostały zakończone, szybko rozpoczęto formować nową drużynę, a Józef
Tlatlik ponownie został prezesem klubu. 15 października 1945 roku
ruszyły piłkarskie rozgrywki. Udział w nich brały tylko duże kluby,
start w lidze małych klubów rozpoczął się nieco później. Klub przybrał
nową nazwę „Błyskawica Bełk”, pod którą występował w rozgrywkach
ligowych do początku lat 50-tych. Ekipę „Błyskawicy” tworzyli
następujący zawodnicy i głuchoniemi: bracia Alojzy i Henryk Warzecha,
Ryszard Wycisk, Bolesław Kudryś, Alojzy Szeletrzyk, Jerzy Michalski, Jan
Stokłosa, Wilhelm Otremba, Bolesław Pawlas, Próba, Henryk Adamiec,
Franciszek Glazik, Bernard Bukowski i Albrecht Kocima. Przez kolejne
lata zmianie uległ trzon zespołu. W latach 50. w skład drużyny
wchodzili: Stefan Paterman, Herbert Tic, Reinhold Grzegorzek, Alojzy
Gemlik, Alojzy Janik, Maksymilian Gruchot, Reinhold Bukowski, Kazimierz
Klimas, Leon Wycisło, Karol Lniany, Bernard Płaszczyk, Ewald Los,
Wincenty Salich, Jan Jaworski, Jan Pastuszka, Franciszek Golus, Herbert
Blinda i Gerard Jarzyna. W latach 1954-55 zmieniona została lokalizacja
boiska. Piłkarze z ul. Palowickiej przenieśli się na ul. Główną.
Zmieniać zaczęli się również prezesi klubu. Kolejnymi prezesami klubu
byli: Henryk Pyszny, Henryk Adamiec i Maksymilian Sobczak.
a drużyna piłkarska w składzie: Augustyn Wróbel,
Augustyn Blinda, Alfons Brzoza, Teodor Kubasa, Brunon Wałach, Franciszek
Kuźnik, bracia Konieczny, Henryk Kudryś, Jan Szymura, Gerard Otremba,
Edmund Czech - pełniący funkcję opiekuna drużyny oraz Józef Tlatlik,
prezes klubu i nauczyciel szkoły, a późniejszy wieloletni dyrektor
bełkowskiej podstawówki. W drużynie ponadto występowali jeszcze Suliga, Gunia, Piórecki oraz
Koperwas. Odnalezienie tej pamiątki pozwala przypuszczać, że przygoda z
piłką nożną w małej wiosce Bełk rozpoczęła się właśnie w 1929 roku.
Zawodnicy trenowali i grali na boisku piłkarskim, które znajdowało się
na prywatnym terenie Józefa Blindy przy ul. Palowickiej. Z racji
otaczających je dębów, bełkowianie ochrzcili je „Pod Dębami”. W
powyższym składzie drużyna piłkarska z Bełku przetrwała przez 10
najbliższych lat, aż do wybuchu II wojny światowej. Przez wszystkie te
lata, aż do 1939 roku, piłkarze brali udział w lokalnych rozgrywkach,
jednak do dnia dzisiejszego nie zachowały się żadne materiały oraz
informacje o zajmowanych przez bełkowian lokatach. Na czas wojny klub
zawiesił swoją działalność sportową. Jednak, kiedy działania wojenne
zostały zakończone, szybko rozpoczęto formować nową drużynę, a Józef
Tlatlik ponownie został prezesem klubu. 15 października 1945 roku
ruszyły piłkarskie rozgrywki. Udział w nich brały tylko duże kluby,
start w lidze małych klubów rozpoczął się nieco później. Klub przybrał
nową nazwę „Błyskawica Bełk”, pod którą występował w rozgrywkach
ligowych do początku lat 50-tych. Ekipę „Błyskawicy” tworzyli
następujący zawodnicy i głuchoniemi: bracia Alojzy i Henryk Warzecha,
Ryszard Wycisk, Bolesław Kudryś, Alojzy Szeletrzyk, Jerzy Michalski, Jan
Stokłosa, Wilhelm Otremba, Bolesław Pawlas, Próba, Henryk Adamiec,
Franciszek Glazik, Bernard Bukowski i Albrecht Kocima. Przez kolejne
lata zmianie uległ trzon zespołu. W latach 50. w skład drużyny
wchodzili: Stefan Paterman, Herbert Tic, Reinhold Grzegorzek, Alojzy
Gemlik, Alojzy Janik, Maksymilian Gruchot, Reinhold Bukowski, Kazimierz
Klimas, Leon Wycisło, Karol Lniany, Bernard Płaszczyk, Ewald Los,
Wincenty Salich, Jan Jaworski, Jan Pastuszka, Franciszek Golus, Herbert
Blinda i Gerard Jarzyna. W latach 1954-55 zmieniona została lokalizacja
boiska. Piłkarze z ul. Palowickiej przenieśli się na ul. Główną.
Zmieniać zaczęli się również prezesi klubu. Kolejnymi prezesami klubu
byli: Henryk Pyszny, Henryk Adamiec i Maksymilian Sobczak.
Drużyna z Bełku z roku 1959Stoją od lewej: Franciszek Teper –
kierownik drużyny, Piotr Grzegorek, Jerzy Michalik, Ewald Szymura,
Bernard Płaszczyk, Herbert Tic, Alojzy Janik, Henryk Pyszny – prezes.
Kleczą od lewej: Zbigniew Wróblewski, Stefan Paterman, Maksymilian
Gruchot, Leon Wycisło, Alojzy Grzegorzek, Andrzej Szejka
Bełkowski zespół z roku 1960Stoją od lewej: Jan Wiechuła, Herbert
Tic, Maks Gemlik, Reinhold Grzegorzek, Józef Holeczki, Wincenty Salich.
Kleczą od lewej: Bernard Płaszczyk, Franciszek Golus, Alojzy Gemlik, Jan
Jaworski, Stefan Paterman
LZS Bełk z roku 1966Kierownikiem drużyny był wówczas Antoni Musioł
Od połowy lat 60. dla piłki nożnej w Bełku nastały trudne czasy. Drużyna rozpadła się, a przerwa i pustka trwała do początku lat 70. Wtedy powstał zarząd klubu w składzie: Maksymilian Sobczak, prezes, Antoni Musioł, trener, i Fryderyk Szczęsny, opiekun drużyny, Ewald Piper, z-ca prezesa oraz Alojzy Pala, skarbnik. Ponieważ klub nie miał szatni dla zawodników, prezes Sobczak na adaptację szatni oddał piłkarzom swoje zabudowania gospodarcze.
Sezon 72/73 bełkowianie rozpoczęli rozgrywkami w klasie „C”. Z zespołem
występowali wtedy: „weteran” z poprzedniej drużyny Gerard Jacyszyn,
Jerzy Gorzawski - bramkarz, który wcześniej bronił w orzeskiej klasie
„A”. Resztę składu stanowili: słynący z żelaznych płuc Kazimierz Goik,
bracia Antoni, Alojzy i Andrzej Gawlikowie, Piotr Otremba, Rajmund i
Jerzy Szala, Czesław Los, Andrzej Koperwas, Andrzej Sakwerda, Kazimierz
Tic, Henryk Klaja, Antoni Pilar, Edmund Gałązka, Zygmunt Szafraniec oraz
Stanisław Kwiatoń.

Był to bardzo dobry sezon dla drużyny LZS-u Bełk, która z dorobkiem 27
punktów rozgrywki klasy „C” zakończyła na II miejscu, plasując się tuż
za Ornontowicami. Bełkowianie w 18 meczach strzelili 58 bramek, tracąc
18 goli. Dzięki temu, kiedy 9 lipca 1973 roku zapadła decyzja PZPN o
reorganizacji wyższych lig, piłkarze z Bełku uzyskali awans do „B”
klasy.
Piłkarze występowali aż do roku 1976, kiedy po raz kolejny nastąpił
rozpad drużyny. Z tym faktem bełkowskie boisko ma swoją, własną dziwną
historię, a właściwie epizod. Kiedy bowiem rozwiązano drużynę, boisko
zostało zaorane i reaktywowano je dopiero w roku 1983. Klub powrócił też
do wcześniejszej nazwy LZS Bełk. Klub miał też nowego prezesa, którym
został Robert Kowol, zaś mecze rozgrywane były gościnnie u sąsiadów w
Palowicach. W sezonie 1986/87 bełkowianie ponownie uzyskali awans do
klasy „B”. Drużyna występowała w składzie: Roman Galus, Marek Słupik,
Janusz Gawlik, Norbert Czech, B. Miller, Piotr Janik, Andrzej Faber,
Andrzej Makowski, Marian Zwyrtek, Grzegorz Los, Jan Balicki, Wiesław
Janiszewski, Andrzej Piper oraz Krystian Fojcik. Przez kolejne sezony
zespół z Bełku zajmował: w sezonie 88/89 - 9 miejsce, w sezonie 89/90 -
11 miejsce, w sezonie 90/91 - 6 miejsce i w sezonie 91/92-93 - 3
miejsce. Skład drużyny przez wszystkie te lata ulegał zmianom. W 1994
roku reprezentację LZS-u Bełk stanowili: Wojciech Winkler, Grzegorz
Olechno, Marek Słupik, Wiesław Janiszewski, Marek Kret, Andrzej
Karbowniczek, Grzegorz Goik, Szymon Otremba, Marek Leśnik, Aleksander
Brzęczek, Andrzej Grochala, Martin Sisman, A. Ptak, Marcin Warzecha,
Aleksander Krupka, Tomasz Kowol, Damian Smolorz, Michał Piechaczek oraz
Damian Koczor. Trenerem bełkowskiej ekipy był w tym czasie Zbigniew
Pulka. W sezonie 1994/95 nastąpiły zmiany w zarządzie klubu. Z funkcji
prezesa zrezygnował Robert Kowol. Podczas Walnego Zebrania nowym
prezesem klubu został Krzysztof Dobisz. Zebranie wyłoniło również nowy
Zarząd Klubu, w skład którego, oprócz prezesa Dobisza, weszli także:
Piotr Otremba, z-ca prezesa, Paweł Honisz, skarbnik oraz Andrzej
Koperwas, kierownik drużyny. Głównym celem, którego realizacji podjął
się Zarząd, było wprowadzenie drużyny na powrót do klasy „A”. Cel ten
udało się zrealizować sezon później - 1995/96. Zespół zajął II lokatę w
rozgrywkach klasy „B” za Baranowicami. Bełkowianie o awans do „A” klasy
musieli walczyć w meczu barażowym z zespołem z Radziejowa. Z pojedynku
tego piłkarze z Bełku wyszli zwycięsko, pokonując rywali 2:1. Ten
upragniony awans był dotychczas największym osiągnięciem zespołu, który
występował w składzie: Zenon Gałach - grający trener, Piotr Michalak -
bramkarz, Bronisław Siwiec - kapitan drużyny, Michał Piechaczek, Adam
Zamorski, Marek Stępień, Marcin Pytel, Sylwester Królak, Ryszard Wosiak,
Zbigniew Karbowniczek, Janusz Gawlik, Szymon Otremba, Adam Bielawski,
Andrzej Zych, Tomasz Kłus, Marek Dziuba, Aleksander Brzęczek, ks. wikary
Kornel Jankowski, Damian Smolorz i Zbigniew Filipiec. W 2000 roku
powołany został nowy Zarząd Klubu. Prezesem ponownie został Krzysztof
Dobisz. Również Piotra Otrembę ponownie wybrano na stanowisko w-ce
prezesa. Oprócz nich w skład Zarządu weszli także: Janusz Gawlik, II
w-ce prezes, Seweryn Warzecha, sekretarz oraz Czesław Szejka, skarbnik.
Honorowym prezesem został Andrzej Rojek, właściciel firmy „Rojek Decor”,
będącej głównym sponsorem klubu. Po siedmioletniej piłkarskiej
przygodzie w klasie „A”, kiedy przez wszystkie te lata bełkowski zespół
kończył rozgrywki w okolicach połowy lub w pierwszej części tabeli,
postanowiono podjąć próbę wywalczenia kolejnego awansu. Tym razem
poprzeczka stanęła na wysokości klasy okręgowej. Po wzmocnieniach
drużyny oraz niezwykle trudnym sezonie 2002/2003 bełkowska ekipa zajęła
drugie miejsce w tabeli klasy „A” za Jejkowicami. Marząc o awansie,
piłkarze znowu musieli rozegrać barażowe spotkania. Tym razem
przeciwnikiem ekipy z Bełku została drużyna „Zagłębiaka” Dąbrowa
Górnicza. W dwumeczu bełkowianie najpierw ulegli Zagłębiakom na
wyjeździe 2:3, jednak na swoim terenie wygrali 2:1 i tym samym klub z
Bełku trafił do V ligi - klasy okręgowej. Było to „historyczne
wydarzenie” w całej dotychczasowej historii klubu. Do upragnionego
awansu do „okręgówki” przyczynili się zawodnicy: Piotr Jegor, Krzysztof
Leśniak, Adam Sładek, Rafał Spyra, Krzysztof Ferenstain, Szymon Otremba,
Tomasz Paszko, Mariusz Birówka, Waldemar Pindur, Michał Piechaczek,
Michał Stokłosa, Łukasz Makowski, Rafał Papuga, Damian Bajura, Ryszard
Wosiak, Łukasz Papuga, Jacek Polak - grający trener, Tomasz Jarosławski,
Andrzej Hołysz, Piotr Kurkowski, Jarosław Jakóbczak i Janusz Piszczek.
Imponująco przedstawiał się bilans meczy w sezonie 2002-2003. Spośród 30
rozegranych spotkań bełkowianie zwyciężali 23 razy, 3-krotnie
remisowali a 4 razy schodzili z boiska pokonani. Piłkarze zakończyli
sezon na drugim miejscu w tabeli wśród 16 uczestniczących w rozgrywkach
zespołów. Królem strzelców został w sezonie 2002/2003 Łukasz Makowski zdobywając 27 goli.

Klub piłkarski LKS Decor Bełk rozgrywa swoje mecze
na boisku przy ulicy Głównej. Obiekt sportowy bełkowskiej drużyny z roku
na rok staje się coraz ładniejszy. W 1999 roku Zarząd podjął bowiem
decyzję o wybudowaniu piłkarzom szatni z prawdziwego zdarzenia. Po
kilkuletnich pracach budowlanych, ostateczne otwarcie nowej szatni
nastąpiło w czerwcu 2004 roku. Początkowo do użytkowania oddana została
tylko część parterowa, w której mieszczą się szatnie dla sędziów oraz
zawodników LKS Bełk. Dzięki środkom pozyskanym z programu „Odnowy wsi”
udało się jednak dokończyć budowę budynku klubowego. Wykonano również
trybunę mogącą pomieścić około 150 kibiców. W ten sposób fani
bełkowskiego klubu mogą obserwować zmagania swych ulubieńców w
komfortowych warunkach. W 2006 roku bełkowski „stadion” doczekał się
również ogrodzenia zewnętrznego. W następnych latach zamontowano ogrodzenie wewnętrzne oddzielające boisko od trybun oraz oddano do użytku boisko treningowe.

Autor: Seweryn Warzecha













